فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٤٥ - همراه با دايرة المعارف فقه اسلامى اباحه شرعى
همراه با دايرة المعارف فقه اسلامى
اباحه شرعى
تعريف اباحه شرعى
معناى لغوى:معناى لغوى اباحه در مدخل اباحه (١)به تفصيل بيان شده است.
معناى اصطلاحى:اباحه شرعى در كلمات فقيهان دو معنا دارد:
١.اباحه شرعى به معناى عام:حكم به اباحه ازسوى شارع، در مقابل ساير احكام شرعى مانند حرمت، وجوب و... اباحه به اين معنى گاهى تكليفى است وگاهى وضعى كه فقيهان در بحث ازآن، معانى، اقسام، اسباب، آثار مترتب بر آن و راههاى شناخت آن را به تفصيل بيان كردهاند(جهت اطلاع بيشتر به مدخل اباحه مراجعه شود).
٢. اباحه شرعى به معناى خاص:جايز بودن تصرف در مال ديگرى از سوى شارع، بدون قرار دادن هيچ اختيارى با حق ديگرى براى تصرف كننده؛ اباحه به اين معنا فقط در دايره اموال كاربرد دارد و چنين تصرّفى، از قاعده حرمت تصرف در مال غير بدون اذن و رضايت او مستثنى است. در حالى كه اباحه شرعى به معناى عام دايرهاش وسيع است و شامل همه
(١) متن فارسى مقاله اباحه در شمارههاى ٤١ و ٤٢ مجله فقه اهل بيت(ع) آمده است.